На поэтической волне

Елена ГУБАРЕВА

                Осень
Тихая осень. Грустная осень.
Листья лежат на воде.
Ветер неласковый на землю сбросил
И разбросал их везде.
Светит ли солнышко, тучка ли плачет,
Всюду — смиренный покой.
Осень грустит, и не будет иначе,
Ведь у природы час свой.

***

Надежда Агарок

              Белая Русь
Родам з водару кветак над рэчкаю,
З гаючага раю радзімы малой,
З крохі зямлі, што стала адвечнаю,
Цяпер і да трызны я разам з табой.
О, Белая Русь, зорачка ясная,
Надзейны прытулак для шчырай душы!
Песня любая, мова прыемная
За межамі свету і дома ў цішы.
Бачыш — неба празрыста высокае,
Дзе воблакі тонуць у вірах азёр.
Радзіма мая, ты непаўторная,
Ад краю да краю блакітны прастор.
Праўду маеш сваю непрытворную,
Што ў сціплай душы беларускай жыве.
Долю выбрала годна свабодную,
У свет шляхам мірным народ мой ідзе.
Людзі тут простыя, памяркоўныя,
Завідкаў к чужому ніколі няма.
Гора мелі, таму — «неўсяроўныя»,
Гатовы апошнім дзяліцца дарма.
Веру! Будзе старонка радзімая
Матуляй ласкавай для ўсіх і заўжды.
Белая Русь, ты ў свеце адзіная
Для тых, хто спазнаў тваёй чысціні!